Mijëra kilometra larg Shqipërisë, Kosovës e trojeve shqiptare, në klasat e ndriçuara të Torontos dhe Montrealit, dëgjohet një zë i përbashkët: “A, B, C…”. Nuk është thjesht një orë mësimi premtuese, por një betejë e fituar me kohën dhe distancën.
Ndryshe nga vitet e kaluara, ku mësimi i shqipes mbështetej pothuajse tërësisht në vullnetarizmin e prindërve dhe shoqatave në mjedise të improvizuara, sot në Kanada ka nisur një epokë e re. Programi “Gjuha Jonë” ka kapërcyer një prag të rëndësishëm: ai është futur zyrtarisht brenda mureve të sistemit arsimor kanadez. Përmes marrëveshjeve të reja, bordet shkollore lokale në Ontario dhe Quebec kanë hapur dyert e institucioneve publike që fëmijët e diasporës të ulen në banka rregullisht për të shkruar e lexuar shqip.
Pamjet e klasave të reja flasin vetë. Fëmijë të lindur në kontinentin e largët, të cilët rrethohen çdo ditë nga anglishtja apo frëngjishtja, mbajnë në duar fletoret e abetares, ndërsa në dërrasat e zeza rrinë krah për krah flamuri kuqezi dhe ai kanadez me gjethen e vafrit. Për mësuesit vullnetarë, ky hap nuk është thjesht çështje gramatike; është çështje identiteti. Ata tregojnë se regjistrimet e këtij viti kanë kapërcyer çdo parashikim, duke dëshmuar etjen e madhe të familjeve shqiptare për të mos lejuar që brezi i dytë dhe i tretë të humbasë gjuhën e nënës.
Ky zgjerim i shkollave shqipe në Kanada tregon pjekurinë e një komuniteti që tashmë është i integruar plotësisht në jetën ekonomike dhe sociale të vendit pritës, por që refuzon të harrojë origjinën. Për televizionin tonë, ky mbetet një nga ato zhvillime të diasporës që dëshmon se, edhe kur jeton përtej oqeanit, rrënjët mbeten të lidhura fort me tokën mëmë.
Dt: Toronto, Kanada – Maj 2026
Gazetar: Redaksia e Lajmeve
Burimi: USALB TV
